Janusz Rieger zredagował i opatrzył przypisami dziennik swojego ojca, Andrzeja Riegera, prowadzony od września 1939, a potem w niewoli radzieckiej aż do śmierci w kwietniu 1940 – wydany w 2015 roku pod tytułem Zapiski z Kozielska. W ocenie historyka Mečislava Boráka dziennik „stanowi dzisiaj jedno z podstawowych źródeł opisujących obóz w Kozielsku”.
W 2006 na zlecenie Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii m.in. wraz z prof. Jerzym Dumą pod kierownictwem prof. Ewy Wolnicz-Pawłowskiej opracował wykazy nazw wodnych poszczególnych dorzeczy na podstawie literatury toponomastycznejhttps://www.gov.pl/attachment/89cb0d42-a981-4dd6-a443-67e605d2e129.
Postanowieniem prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy z 22 listopada 2017 roku Janusz Rieger został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla rozwoju polskiej slawistyki, za osiągnięcia w pracy naukowo-dydaktycznej oraz popularyzowanie historii i kultury Kresów Wschodnich”.. W marcu 2020 Lubelski Oddział Stowarzyszenia Pisarzy Polskich przyznał mu Międzynarodową Nagrodę Literacką im. Józefa Łobodowskiego za „szczególnie zaangażowane na rzecz współpracy polsko-ukraińskiej”.
Życie prywatne Jego żona, Ewa z domu Giedrojć (ur. 1936), jest inżynierem elektronikiem. Mają córkę Annę (ur.