Na skoczni K80 zawodnicy osiągali prędkość około 55 mil na godzinę.
Największa skocznia w kompleksie Papoose Peak Jumps była jednocześnie największą, jaka kiedykolwiek funkcjonowała w Kalifornii. Z kolei najmniejsza skocznia (K40) miała charakter treningowy.
Historia Przygotowania do igrzysk Kompleks skoczni olimpijskich Papoose Peak Jumps został zaprojektowany wiosną 1957 przez Niemca Heiniego Klopfera, a przy jej projektowaniu brał również udział między innymi Amerykanin Stanley DuRose – wieloletni przewodniczący komitetu do spraw budowy skoczni narciarskich w Amerykańskim Związku Narciarsko-Snowboardowym (USSA). Jesienią 1957 Komisja Olimpijska Kalifornii (ang. California Olympic Commission), powołana do życia 2 lata wcześniej w celu przygotowania Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1960, dokonała wyboru wykonawcy i podpisała umowę z firmą Diversified Builders. Tuż po tym zaczęto wycinkę drzew, a właściwe prace budowlane przeprowadzono latem i jesienią 1958. Po zakończeniu robót inspekcji kompleksu dokonał Klopfer.