Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Rzepedzi – drewniana cerkiew z 1824, obecnie wykorzystywana wspólnie przez katolików obrządku łacińskiego i bizantyjskiego. Cerkiew jest położona w dolinie potoku Rzepedka dopływu Osławy. Typowa cerkiew wschodniołemkowska.
Świątynia włączona do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.
Historia Cerkiew powstała w 1824 na miejscu wcześniejszej. W 1869 uzupełniono jej wyposażenie wnętrza o ikonostas, w 1896 – przebudowano. Cerkiew była czynna do Akcji „Wisła”, kiedy ukraińscy mieszkańcy okolicy zostali wywiezieni, a Ludowe Wojsko Polskie splądrowało wnętrze, zabierając m.in. wszystkie dzwony. Cerkiew zaadaptowano na rzymskokatolicką kaplicę pogrzebową, dzięki czemu uniknęła całkowitej ruiny. W latach 1970–1973 została wyremontowana z oddolnej inicjatywy pozostałych na miejscu (lub powracających) grekokatolików mimo przejawów represji ze strony SB. W 1976 rzymskokatolicki biskup przemyski wyraził zgodę na otwieranie cerkwi w najważniejsze święta. W 1987 cerkiew została otwarta na stałe.
Architektura Do budowy cerkwi wykorzystano drewno oraz kamień łamany, z którego wykonana jest jej podmurówka. Bryła cerkwi, typ cerkwi łemkowskiej jest trójdzielna, konstrukcji zrębowej. Od strony prezbiterium znajduje się zakrystia. Dzwonnica cerkiewna jest konstrukcją wolnostojącą, dwukondygnacyjną.