Samodzielny batalion morskich strzelców dalekiego wschodu (ros. Отдельный батальон морских стрелков Дальнего Востока) – jednostka wojskowa białych podczas wojny domowej w Rosji.
Historia Rozkazem z 10 stycznia 1919 r. na bazie Harbińskiej Kompanii Morskiej został sformowany w stanicy Okieanskaja pod Władywostokiem Samodzielny Batalion Strzelców Morskich Dalekiego Wschodu. Liczył on według etatu 75 oficerów, 8 czinowników i 1496 żołnierzy. Trzy kompanie miały być użyte do skompletowania załóg statków Amurskiej Flotylli Rzecznej, zaś czwarta dla oddziału okrętów wojennych we Władywostoku. W marcu 1919 r. Batalion został zwiększony o ponad 1 tys. nowych żołnierzy. Następnie część żołnierzy została odkomenderowana do innych jednostek, tak że stan liczebny Batalionu liczył ponad 600 ludzi. Na pocz. sierpnia powstał oddział karabinów maszynowych, zaś na pocz. września – oddział ćwiczebny dla szkolenia podoficerów. Batalion był uzbrojony w japońskie karabiny, karabiny maszynowe i granaty ręczne. We wrześniu wydzielona grupa bojowa zwalczała bolszewickich partyzantów i bandytów. Na pocz. października strzelcy morscy złożyli przysięgę wojskową. W tym czasie na ich czele stał ppłk Dmitrij Lisuczenko. Funkcję jego zastępcy pełnił kpt. 2 rangi Gładki.