Szwedzcy współwyznawcy wyjeżdżali do Norwegii, by tam rozpowszechniać publikacje. Badaczami Pisma Świętego zostali m.in. Rasmus Blindheim oraz Theodor Simonsen, duchowny wyznania Wolna Misja, którzy prowadzili działalność w całej Norwegii. Andreas Øiseth wyruszył w podróż ewangelizacyjną na północ, a potem stopniowo przemieszczał się na południe wzdłuż fiordów, nie pomijając żadnej miejscowości. Podczas 8-letniej podróży przemierzył niemal cały kraj. Dwóch innych głosicieli wyruszyło na północ wzdłuż wybrzeża Norwegii 12-metrową łodzią motorową Elihu, a później Esther i Ruth i dotarli aż do Arktyki. Prowadzili działalność ewangelizacyjną wśród mieszkańców wysp, latarni morskich, nadbrzeżnych wiosek oraz odległych osad górskich, rozpowszechniając w ciągu roku około 16 tysięcy publikacji. thumb|240px|Zbór w Skien (1923) W 1921 roku odbył się kongres w Bergen. W maju 1925 roku w Örebro w Szwecji zorganizowano kongres dla całej Skandynawii, na który przybyła 30-osobowa grupa z Norwegii. Przyjechali z Oslo pociągiem w zarezerwowanym wagonie. We wrześniu i październiku 1925 William Dey odwiedzał norweskie zbory, organizując działalność w zborach zgodnie ze wskazówkami Biura Głównego.