Pancerniki typu Revenge – seria pięciu brytyjskich pancerników zbudowanych podczas I wojny światowej. Stanowiły ostatni typ brytyjskich drednotów. Wszystkie służyły aktywnie także podczas II wojny światowej, w której utracono jeden – „Royal Oak”, zatopiony w głośnych okolicznościach przez niemiecki okręt podwodny w bazie Scapa Flow. Określane też są często w literaturze jako typ R (od inicjałów nazw okrętów) lub Royal Sovereign, lecz oryginalnym oznaczeniem Admiralicji z czasu powstania okrętów był typ RevengeConway’s... 1906–1921..
Historia powstania Pancerniki typu Revenge wywodziły się z konstrukcji pancerników poprzedniego typu Queen Elizabeth, będąc jego przeprojektowaną – nieznacznie pomniejszoną i tańszą w budowie wersją pochodną. Okręty typu Queen Elizabeth dzięki dużej mocy siłowni dysponowały wysoką, niespotykaną do tej pory u pancerników, prędkością a także były pierwszymi, na których zastosowano działa nowego, największego kalibru 381 mm. Ich opancerzenie również przewyższało poprzednie brytyjskie pancerniki. Nowe pancerniki typu Revenge miały dysponować taką samą mocą bojową – uzbrojeniem i opancerzeniem, lecz zrezygnowano w nich z wymogu rozwijania dużej prędkości, stosując tańsze siłownie o mniejszej mocy (według pierwotnego projektu 31 tys. KM wobec 56 tys. KM w Queen Elizabeth).