Stanisław Czarnecki herbu Prus III (ur. 6 stycznia 1830 w Gogolewie, zm. 2 grudnia 1905 w Rakoniewicach) – ziemianin wielkopolski, hrabia, polityk, powstaniec styczniowy.
Zarys biografii thumb|Herb hr. Czarneckich, wersja czteropolowa Był synem Marcelego i Florentyny z Chłapowskich (zob. Czarneccy h. Prus III). W działach rodzinnych otrzymał w 1857 ordynację Pakosław i uzyskał potwierdzenie nadanego ojcu w 1854 pruskiego tytułu hrabiowskiego przysługującego w primogeniturze i związanego z posiadaniem Pakosławia. Uczęszczał – jak bratanek Wiktor – do Gimnazjum Francuskiego w Berlinie i na uniwersytet we Wrocławiu. W 1860 poślubił hrabiankę Annę z Mielżyńskich h. Nowina (1842–1908) i osiadł w swym majątku.
W czasie powstania styczniowego w pobliskiej Kongresówce Czarnecki pełnił funkcję komisarza wojskowego na powiat Krobia. Wykryły to władze pruskie, Czarnecki został oskarżony o zdradę stanu i spędził półtora roku w więzieniu. Po uwolnieniu poświęcił się tzw. pracy organicznej: bronił księży w czasie kulturkampfu i działał na polu oświaty ludowej, popierając działalność kółek samokształceniowych i wydawnictw książkowych dla ludu wiejskiego.