thumb|Schematyczne przedstawienie podwójnej warstwy elektrycznej Podwójna warstwa elektryczna – w fizykochemii koloidów i elektrochemii, to określenie modelu struktury pojawiającej się na granicy dwóch faz.
Podwójna warstwa elektryczna ma fundamentalne znaczenie w opisie złożonych i powszechnie spotykanych struktur materii. Jest powodem stabilności wielu układów koloidalnych, na przykład mleka.
Historia Pierwszy model podwójnej warstwy elektrycznej przedstawił Hermann von Helmholtz (1879). Fizyczna podstawa tego modelu to warstwa jonów zaadsorbowanych na powierzchni. Matematyczny opis polegał na porównaniu tej warstwy do kondensatora. Główni autorzy późniejszego ulepszenia tego modelu to Louis Georges Gouy (1910)Gouy, G. Comt.Rend. 149, 654 (1909), J.Phys. 4, 9, 457 (1910), David Leonard Chapman (1913)Chapman, D.L. Phil.Mag., 6, 25, 475 (1913) i Otto Stern (1924)Stern, O. Z.Electrochem, 30, 508 (1924). Peter Debye i Erich Hückel (1923) są głównymi autorami związanego formalizmu matematycznego.