Stanisław Sopuch (ur. 22 kwietnia 1869 w Kożuchowie – zm. 26 lutego 1941 w Warszawie) – polski zakonnik rzymskokatolicki, jezuita, kaznodzieja, rekolekcjonista, organizator katolickich stowarzyszeń robotniczych.
Życiorys Do nowicjatu wstąpił 24 lipca 1884 w Starej Wsi, w latach 1888–1891 studiował filozofię w Tarnopolu, następnie (1891–1894) był wychowawcą w zakładzie jezuickim w Chyrowie. W latach 1894–1897 studiował teologię w Krakowie, tam też przyjął święcenia prezbiteriatu (4 lipca 1897) i podjął posługę kaznodziei. Zajmował się również organizowaniem stowarzyszeń robotników katolickich. Działalność tę kontynuował także po przeniesieniu do Lwowa (1899) aż do wyboru na superiora tamtejszej rezydencji (1904), którą to funkcję pełnił do wyboru na superiora lwowskiego domu rekolekcyjnego (1908). Ostatni urząd pełnił do 1913 roku, kiedy to ponownie został wybrany superiorem rezydencji lwowskiej. W czasie I wojny światowej został przez Rosjan deportowany do Kijowa.