Leon Wójcikowski (pisownia franc. Léon Woïzikovsky) (ur. 20 lutego 1899 w Warszawie, zm. 23 lutego 1975 tamże) – polski tancerz baletowy, choreograf i pedagog. Jeden z najwybitniejszych tancerzy charakterystycznych pierwszej połowy XX wieku.
Życiorys Był synem Marcina Wójcikowskiego (1872–1948), szewca, i Janiny z Łęczyńskich, tancerki Warszawskich Teatrów Rządowych, głównie w Teatrze Nowości. Był młodszym bratem Kazimierza (1895–1941), tancerza w zespole baletowym Opery Warszawskiej. Dorastał w Warszawie. W latach 1907−1914 uczęszczał do szkoły baletowej przy Teatrze Wielkim w Warszawie.
W listopadzie 1910 zadebiutował na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie występem w balecie Zabawa dziecięca. W kolejnych latach wystąpił w innych spektaklach stołecznego teatru: Postój kawalerii (1911), Szeherezada (1913) i Misterium polskie (1914), a w 1915 wystąpił w przedstawieniach: Perła i muszla, Noc Walpurgi, Arlekinada, Pan Twardowski, Kaprys motyla i Jezioro łabędzie.