Władysław Lisiecki ps. „Orzelski” (ur. 5 stycznia 1919 w Sumach, zm. 24 października 1952 w Warszawie) – żołnierz ZWZ i NOW.
Życiorys Syn Jana i Lidii z Bucholców. Mieszkał w Wesołej koło Warszawy. Przed wojną uczęszczał do I Gimnazjum Miejskiego im. gen. Sowińskiego w Warszawie, z którego został wydalony za udział w nielegalnej organizacji narodowej młodzieży szkolnej.
We wrześniu 1939 wstąpił jako ochotnik do batalionów robotniczych broniących Warszawy. Walczył w obronie Modlina. Od października żołnierz ZWZ, a od lutego 1940 instruktor ideologiczny SN na tajnych kompletach szkolnych, ps. „Orzelski”. Aresztowany w 1940 przez Gestapo, osadzony na Pawiaku i wywieziony 31 stycznia 1941 do Oświęcimiawięzień nr 9642, a następnie do Buchenwaldu. Po uwolnieniu wyjechał do Włoch, tam pracował w redakcji „Orła Polskiego”. Do kraju powrócił w 1946, rozpoczął pracę jako redaktor w „Czytelniku”, a następnie w „Wiadomościach Gospodarczych”, jednocześnie studiując na Wydziale Prawa UW. W lipcu 1951 wznowił działalność konspiracyjną w tzw. Punkcie Informacyjnym, którego zadaniem była łączność z Radą Polityczną SN w Londynie.