Aleksander Ekielski (ur. 6 czerwca 1806 w Krakowie, zm. 26 maja 1858 Stróże) – kapitan artylerii Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, geometra, powstaniec listopadowy, emigrant, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Ojciec Adam Ekielski (1760-1841) był adwokatem i asesorem w Senacie Wolnego Miasta Krakowa, matka Jadwiga z Lekszyckich. Był bratem Napoleona Ekielskiego i Eustachego Wojciecha Ekielskiego. Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zaciągnął się jako podchorąży do 2 batalionu artylerii konnej, potem służył w 4 batalionie lekkiej artylerii konnej. W 1830, w stopniu podporucznika, pełnił służbę w Baterii Pozycyjnej Artylerii Konnej Gwardii w Warszawie. 16 marca 1831 otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari nr 890, 13 kwietnia 1831 awansował do stopnia porucznika, 15 września 1831 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari nr 2535 za bitwę pod Ostrołęką i 24 września awansowany do stopnia kapitana. W obronie Warszawy adiutant Józefa Bema, bił się na rogatkach mokotowskich, umożliwił wycofanie się baterii Stanisława Jabłonowskiego, potem bronił rogatek wolskich. Internowany w październiku 1831 przez Prusaków pod Elblągiem, opiekował się żołnierzami.