Rada Miejska wybrała inną osobę, która jednak nie zyskała zatwierdzenia wojewody. W sierpniu 1933 Parzybok objął władzę w mieście jako burmistrz komisaryczny. Pozostawał burmistrzem przez sześć lat, do wybuchu II wojny światowej, z czasem pozyskując przychylność mieszkańców. Dążył do przekształcenia Lidzbarka w miejscowość letniskową i uzdrowiskową, dbał o miejscową ochotniczą straż pożarną, wspierał lokalny oddział Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, działał w Radzie Szkoły Powszechnej, kierował Komitetem Funduszu Pracy, prowadzącego działania na rzecz bezrobotnych. Zainicjował utworzenie parku imienia Bronisława Pierackiego. W kwietniu 1937 za działalność „na polu wychowania fizycznego i przysposobienia obronnego” został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi..
We wrześniu 1939 został aresztowany przez Niemców. Przez kilka miesięcy więziony był w Hohenbruch w Prusach Wschodnich, od maja 1940 w Królewcu. Tamże został zamordowany pod koniec 1944.
Żona Parzyboka była w Lidzbarku Welskim działaczką Towarzystwa Przyjaciół im.