14 marca wystąpiła w finale eliminacji z ostatnim, 11. numerem startowym i ostatecznie go wygrała po zdobyciu łącznie 182 punktów. Jurorzy przyznali kompozycji 38 punktów, które uplasowało utwór na 8. miejscu spośród 11. finalistów. Dzięki 322 657 głosom telewidzów Ernman otrzymała 144 punkty od publiczności, które po zsumowaniu pozwoliły na 11-punktową przewagę nad zdobywczynią drugiego miejsca w finale – Caroline af Ugglas. 24 kwietnia opublikowała teledysk do singla, który nazwała „pierwszym i jedynym popowym w karierze”. Klip nagrany został jako dokumentacja podróży mezzosopranistki ze Sztokholmu do Frankfurtu kamerką podróżniczą. 3 maja zaczęła próby generalne do występu na arenie „Olimpijskij”. 12 maja wystąpiła z piątym numerem startowym w pierwszym półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w Moskwie i z czwartego miejsca awansowała do finału, w którym wystąpiła jako czwarta w kolejności i zajęła ostatecznie 21. miejsce z 33 punktami na koncie. Na scenie towarzyszył jej pięcioosobowy żeński chórek, w skład którego weszły Dea Norberg, Jessica Marberger, Tine Matulessy, Malin Nilsson i Anna Maria Hallgarn. Głównym pomysłem wizualnym występu była gra kontrastów. Podczas prezentacji Ernman miała na sobie wartą 400 tys.