Currie skontaktował się z Instytutem Paleontologii Kręgowców i Paleoantropologii w Pekinie, a członkowie National Geographic polecieli do tego muzeum, aby stać się częścią zespołu badającego archeoraptora. Już podczas wstępnego przeglądu skamieliny 6 marca 1999 Currie stwierdził, że obie stopy są zaskakująco do siebie podobne i że skamielina powstała z dwóch połączonych ze sobą płyt. Zauważył również, że ogon i reszta ciała nie pasują do siebie.
W lipcu 1999 Currie i Czerkasowie wykonali w Teksasie wysokiej jakości zdjęcia rentgenowskie okazu. Tomografię komputerową tej skamieniałości dokonał Timothy Rowe. 29 lipca tego samego roku stwierdził on, że ogon i kończyny tylne początkowo nie były częścią skamieliny. 2 sierpnia 1999 poinformował on Czerkasów, że istnieje szansa na to, że nienazwany jeszcze wtedy archeoraptor jest fałszerstwem. Jednak naciski ze strony państwa Czerkasów sprawiły, że Currie i Rowe utrzymywali swoje zastrzeżenia w tajemnicy. W pierwszym tygodniu września Currie wysłał preparatora Kevina Aulenbacka do Muzeum Dinozaurów w Blanding, aby przygotować okaz na dokładniejsze badania. Aulenback stwierdził, że skamielina w rzeczywistości jest złożona z trzech, maksymalnie pięciu innych okazów, ale Czerkasowie gniewnie temu zaprzeczyli. Currie nie poinformował „National Geographic” o tych wydarzeniach.