Równolegle prowadzili wspólnie także inne badania, których najbardziej znanym rezultatem jest twierdzenie Craméra-Wolda (1936).
Najważniejszym wynikiem rozprawy doktorskiej Wolda (A Study in the Analysis of Stationary Time Series), była nazywana dziś jego nazwiskiem dekompozycja Wolda, pozwalająca przedstawić proces stacjonarny jako sumę składowej deterministycznej i stochastycznej, która dalej może być przedstawiona jako nieskończona średnia ruchoma. Poza tym rozprawa po raz pierwszy zbierała wyniki prac z tego zakresu statystyków angielskich (głównie George'a Yule'a) oraz rosyjskich (głównie Aleksandra Chinczyna).
W 1938 roku komisja rządowa zleciła Woldowi przeprowadzenie ekonometrycznych badań popytu w Szwecji. Wyniki zostały opublikowane w 1940 roku. Równolegle pracował nad teorią popytu. Książka Demand Analysis (1952) stanowiła połączenie jego prac z teorii popytu, procesów stochastycznych, regresji oraz badań nad popytem w Szwecji.
W latach 1943–44 Trygve Haavelmo przedstawił wyniki swoich prac nad wykorzystaniem modelu układów równań jako podstawy badań ekonometrycznych.