Rybawiryna – organiczny związek chemiczny z grupy analogów nukleozydów. Stosowana jest jako lek przeciwwirusowy w ciężkich zakażeniach wirusem RSV, wirusem HCV (w połączeniu z interferonami alfa-2) i w innych infekcjach wirusowych.

Działanie leku Rybawiryna jest analogiem nukleozydów purynowych. Jej działanie polega na hamowaniu replikacji RNA i DNA niektórych wirusów, takich jak: myksowirusy paramyksowirusy arenawirusy retrowirusy adenowirusy flawiwirusy niektóre pokswirusy

Aktywność wobec wyżej wymienionych wirusów, stwierdzana w badaniach laboratoryjnych bądź klinicznych, nie oznacza wykorzystywania rybawiryny w leczeniu wszystkich chorób powodowanych przez te wirusy.

Zastosowanie Lek stosowany jest w leczeniu wybranych przypadków przewlekłej formy wirusowego zapalenia wątroby typu C w połączeniu z interferonem alfa-2a lub alfa-2b oraz z peginterferonem alfa-2a lub alfa-2b (peginterferony to inaczej interferony pegylowane, czyli z dołączoną cząsteczką glikolu polietylenowego). Lek należy zawsze łączyć z innymi lekami np. interferonem, sofosbuwirem, ponieważ rybawiryna podawana w monoterapii u chorych zakażonych HCV jest nieskuteczna.