Wykaz książek podlegających niezwłocznemu wycofaniu W krótki czas po zakończeniu II wojny światowej, w październiku 1945 Ministerstwo Oświaty rozesłało do wszystkich polskich bibliotek poufne pismo wraz z załączoną listą książek, które miały zostać „niezwłocznie usunięte z bibliotek szkolnych wszystkich typów i stopni”. W latach 1951–1953 Ministerstwo Kultury i Sztuki oraz Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego przeprowadziły na dużą skalę akcję oczyszczania rodzimych bibliotek publicznych z tych publikacji sprzecznych z polityką i ideologią Polski Ludowej, zarówno przedwojennych, jak i powojennych, których treści uznawane były za szkodliwe lub nieaktualne. W celu czyszczenia księgozbiorów co pewien czas wydawany były „listy książek podlegających niezwłocznemu wycofaniu z bibliotek”. Na pierwszej liście, z 1945 r. znalazły się dzieła wszystkich pisarzy uznanych przez władze komunistyczne za kolaborantów. W tej liczbie znaleźli się Ferdynand Goetel, Jan Emil Skiwski, Feliks Burdecki oraz Stanisław Wasylewski (który w wyniku procesu został z czasem oczyszczony z zarzutu kolaboracji)Mariusz Patelski: Czujni strażnicy demokracji ludowej. Urząd cenzury w województwie opolskim w latach 1950–1990, Opole 2019. 1 września 1951 wszedł w życie oparty na Wykazie nr 000305 z 31 X 1951 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cenzura w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.