Pierwszy z somitów zaocznych, homologiczny z segmentem czułkowym żuwaczkowców, zawiera śródmóżdże i unerwione nim przydatki gębowe w postaci szczękoczułków (chelicer, u kikutnic zwanych też cheliforami i mogących być zredukowanymi), zbudowanych z 1–4 członów i zwykle zakończonych szczypcami lub pazurkami. Drugi somit zaoczny zaopatrzony jest w nogogłaszczki, które jednak ulegają uwstecznieniu u niektórych kikutnic. Pozostałe somity prosomy mieć mogą parę odnóży krocznych, przy czym u roztoczy może ich być łącznie od 2 do 4 par, u innych szczękoczułkowców 4 pary, a u kikutnic od 4 do 6 par. Ponadto u kikutnic trzecia para przydatków prosomy może mieć postać owigerów.
Opistosoma może mieć formę od zredukowanej do w pełni rozwiniętej, od niesegmentowanej po maksymalnie 13-segmentową. Może być podzielona na przedodwłok (mezosomę) i zaodwłok (metasomę) oraz być zakończona telsonem. Znajdujące się na niej odnóża mogą być jedno- lub dwugałęziste i nie pełnią funkcji krocznych. Mogą być zmodyfikowane w narządy oddechowe (odnóża skrzelowe, płucotchawki, worki płucne), zmysłowe (np. grzebienie) lub przędne (przędne).