Izba Morska w Gdyni uznała za błąd próbę nocnego wejścia do nieznanego sobie dobrze portu w sytuacji, gdy stan pierwszego oficera pozwalał na czekanie do rana, a warunki hydrograficzne w porcie Hanstholm były ciężkie. Za poważny błąd uznała również niepodjęcie próby ratowania statku maszynami po zerwaniu z kotwicy. Izba Morska uznała winę kapitana, który niewłaściwie prowadził nawigację schodząc z linii nabieżnika portowego. Ponadto według map portu głębokość wody była większa o kilka metrów niż w rzeczywistości, ale i tak wystarczająca dla zanurzenia statku – jednakże kierownictwo portu rzadko uaktualniało mapy w przypadku miejsc poza wyznaczonymi torami wodnymi, co wiązało się z tym, że mogły tam znajdować się miejsca o znacznie mniejszej głębokości.
Odniesienia w literaturze O katastrofie wspomina obszernie Lesław Furmaga w powieści Krab i Joanna, zmieniając w swej opowieści nazwę statku utraconego na „Parsentę”, a nazwę „Baryczy” – na „Łagów”. Stanisław Goszczurny opisał w dwóch swoich książkach losy kapitanów „Brdy” i „Baryczy” (Zielińskiego i Palimąki), zmieniając oba nazwiska.