Marcin Maksymilian Łobozek OH (ur. 15 kwietnia 1953, zm. 9 września 2006Strona Wydawnictwa KUL.Kościół w Polsce. Dzieje i kultura VI, ks. Andrzej Bruździński Bonifrater w todze. Marcin Maksymilian Łobozek OH (1954–2006)) – polski ksiądz katolicki, historyk, doktor habilitowany, prof. PAT, kierownik Katedry Historii Zakonów. Zajmował się dziejami zakonu bonifratrów.
Życiorys Urodził się 15 kwietnia 1953 w Przyborowie, jako syn Jana Łobozka i Marty z . W 1974 wstąpił do zakonu bonifratrów, a 5 stycznia 1975 otrzymał habit zakonny. Pierwsze śluby zakonne złożył 9 stycznia 1977 roku przyjmując imię zakonne Maksymilian. Profesję wieczystą złożył 9 stycznia 1983 roku.
W 1974 na polecenie władz zakonnych rozpoczął naukę w Zaocznym Liceum Ogólnokształcącym w Bielsku-Białej i w 1978 zdał maturę. W następnym roku został skierowany przez władze zakonne na studia filozoficzno-teologiczne w Akademickim Studium Teologii Katolickiej przy Metropolitarnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Na podstawie pracy z historii Kościoła pt. Szpital świętego Jana Bożego w Warszawie do 1944 roku napisanej pod kierunkiem ks. dr. Ludwika Królika, obronionej 22 maja 1985 roku otrzymał tytuł magistra teologii. 2 czerwca 1985 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk prymasa Polski kardynała Józefa Glempa.