Maria Matylda Mokrzycka (ur. 25 marca 1882 we Lwowie, zm. 15 maja 1971 w Skolimowie) – polska śpiewaczka sopranowa, pedagog.
Życiorys Urodziła się w rodzinie urzędnika Edmunda Poecke i Teresy z domu Babel. Dwukrotnie zamężna: od 1900 z Bolesławem Mokrzyckim, a następnie, od 1907 z Kazimierzem Pilarzem.
Wykształcenie wokalne otrzymała w Lwowskim Konserwatorium u Walerego Wysockiego. Szybko zwróciła na siebie uwagę miejscowego środowiska artystycznego. W październiku 1905 roku debiutowała na scenie Opery Lwowskiej w operze „Chopin” Giacomo Oreficego. Po okresie występów we Lwowie i w Krakowie w roku 1907 została solistką Opery Warszawskiej. Do 1909 roku śpiewała w Warszawie (z tego okresu pochodzi kilka płyt nagranych przez nią wspólnie z Mattia Battistinim). W latach 1909–1916 występowała za granicą (Włochy, Hiszpania, Stany Zjednoczone). Śpiewała w Bergamo, Turynie, Genewie, Budapeszcie, Madrycie, Barcelonie, Wiedniu i innych miastach europejskich, niejednokrotnie razem z najwybitniejszymi śpiewakami ówczesnej doby, odnosząc sukcesy. Następnie wyruszyła za ocean, gdzie dała m.in. koncert w San Francisco, którego program obejmował między innymi polskie pieśni, przyjmowane z entuzjazmem przez amerykańską publiczność.