I Pity the Poor Immigrant – piosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w listopadzie 1967 i wydana na albumie John Wesley Harding.
Historia i charakter utworu Piosenka została nagrana na drugiej sesji do albumu, 6 listopada, w Columbia Music Row Studios w Nashville w stanie Tennessee. Podczas tej sesji nagrano także "All Along the Watchtower", "John Wesley Harding", "As I Went Out One Morning" i "I Am a Lonesome Hobo".
"I Pity the Poor Immigrant" jest tematycznie powiązana z "I Am a Lonesome Hobo" i "Drifter’s Escape". Wszystkie te trzy utwory poświęcone są outsiderom. Piosenka ta może być uważana za wręcz archetypiczną historię amerykańską, bo dotyczącą imigrantów. Jednak na głębszym poziomie portretuje zgnębioną osobę, która – paradoksalnie – nienawidzi życia ale boi się śmierci.
Piosenka ta ma liczne odniesienia do Starego Testamentu, może nawet liczniejsze niż w większości innych piosenek albumu. Dlatego też płyta John Wesley Harding jest uważana za pierwszy biblijny album rockowy. Pewne elementy tekstu powstały pod wpływem zwłaszcza z Księgi Kapłańskiej (26:19, 20, 26, 33, 38) oraz z Księgi Powtórzonego Prawa (28:23, 28, 36).