Jan Panfil (ur. 23 marca 1904 w Łodzi, zm. 10 lipca 1992) – polski specjalista ochrony przyrody, wieloletni wojewódzki konserwator przyrody w Olsztynie, inżynier leśnik, społecznik.
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej. Od wczesnej młodości pracował zawodowo jako robotnik w zakładach Towarzystwa Akcyjnego Zbierzk, jednocześnie uczęszczając na zajęcia wieczorowego gimnazjum. Egzamin kończący naukę w szkole średniej zdał w trybie eksternistycznym. W latach 1921–1923 odbył praktykę leśną w Zarządzie Lasów i Tartaków w Grodźcu. Przez pewien czas był podleśniczym w Zarządzie Lasów i Tartaków Towarzystwa Akcyjnego Zbierzk, w 1924 powrócił do Grodźca na stanowisko adiunkta. Kontynuował zarazem naukę na kursach Średniej Szkoły Leśnej w Warszawie, również w tej placówce składając egzamin – z wynikiem dobrym – jako ekstern.
Od marca 1926 pracował na Wileńszczyźnie. Do wybuchu II wojny światowej był leśniczym kolejno w Nadleśnictwie Podbrodzie (do końca 1927), Nadleśnictwie Ignalino (do października 1937) oraz Nadleśnictwie Święciany. Również w leśnictwie pracował w latach okupacji, początkowo w charakterze robotnika leśnego, potem na stanowisku urzędniczym w kancelarii. Od 1944 był zatrudniony w radzieckiej administracji leśnej w Święcianach (w tzw.