Samuił Wosipawicz ŻytłouskiW polskojęzycznych publikacjach występuje jako Samuel Żytłowski lub Schytlowski, zob. Helena Głogowska, „Białorusini na Wybrzeżu Gdańskim”, Toruń 2003, biał. Самуіл Восіпавіч Жытлоўскі (ur. w Witebsku, zm. ?) – białoruski działacz społeczny i polityk narodowości żydowskiej.
Urodził się w rodzinie kupieckiej. Ukończył gimnazjum realne w Smoleńsku, po czym kształcił się w Konserwatorium Moskiewskim – na Wydziałach Skrzypiec i Dyrygentury. Był również wolnym słuchaczem na Wydziale Prawa Uniwersytetu Moskiewskiego. Po powrocie do Witebska nauczał muzyki, stworzył w mieście orkiestrę symfoniczną, którą dyrygował. Dawał koncerty jako skrzypek.
W latach 1905–1906 mieszkał w Rydze, Sankt Petersburgu i Moskwie. Po wybuchu rewolucji październikowej wyjechał z rodziną do Wilna, później do Kowna.
W rządzie Wacława Łastowskiego pełnił funkcję wiceministra handlu. 25 marca 1921 wszedł w skład rządu Białoruskiej Republiki Ludowej jako minister ds. mniejszości narodowych. Pod koniec marca tego roku podpisał umowę z działaczami białoruskimi na temat równouprawnienia Białorusinów i Żydów w państwie.
Próbował zjednać żydowską diasporę dla poparcia idei niepodległej Białorusi – w tej sprawie odwiedził m.in. Berlin, Paryż i Londyn.