Stanisław z Bydgoszczy (ur. ?, zm. 1420) – zakonnik, karmelita zwany błogosławionym Kościoła katolickiego.
Życiorys Wszystko, co wiadomo o życiu Stanisława pochodzi z informacji i opisów ikonograficznych jego kultu. Z samego jego życia nie zachował się żaden materiał źródłowy.
Pochodził z mieszczańskiej rodziny, prawdopodobnie z Poznania. Wstąpił do klasztoru karmelitów w Poznaniu lub w Bydgoszczy (konwent ufundowano w 1398 r.). Wspaniały kaznodzieja, został wysłany z Bydgoszczy jako misjonarz do Prus, gdzie został zamordowany. Jego ciało przesłano do klasztoru karmelitów w Bydgoszczy, gdzie spoczęło 2 maja 1420 r. Według innej wersji, błogosławiony dał się poznać w Bydgoszczy jako żarliwy wyznawca Chrystusa, skąd udał się na wyprawę misyjną do Prus. Tam nawracał pogan na wiarę chrześcijańską oraz przeciwstawiał się rozprzestrzeniającemu się husytyzmowi. W 1420 r. poganie mieli zamordować Stanisława. Inna, miejscowa, tradycja wiązała śmierć Stanisława z Bydgoszczą, w której miał ją ponieść z ręki grzesznika, którego potępił publicznie na kazaniu.