Gwiazda Południa (fr. L’Étoile du Sud, 1884) – powieść Paschala Grousseta (ps. André Laurie) i Juliusza Verne’a z cyklu Niezwykłe podróże złożona z 24 rozdziałów.
Pierwszy polski anonimowy przekład (autor przekładu ukrył się pod inicjałami: R. G.) pojawił się w już w roku 1895. Powieść była także tłumaczona przez Zbigniewa Zamorskiego (wyd. z 1931) i Annę Iwaszkiewiczową (I powojenne wyd. z 1957)Dane z internetowego katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie, dostęp 24 sierpnia 2008 r..
Fabuła Powieść rozgrywa się w Południowej Afryce wśród pól diamentowych dystryktu Griquland i traktuje o poszukiwaniach i perypetiach związanych z zaginięciem tytułowej Gwiazdy Południa – wielkiego 243 karatowego diamentu.
Francuski inżynier górniczy Cyprien Méré bada powstawanie diamentów. Poznaje piękną Alice, córkę właściciela kopalni, Johna Watkinsa. Zakochują się w sobie, ale ze względu na brak pieniędzy ojciec Alice nie zgadza się na ich ślub. Cyprien postanawia zdobyć fortunę na górnictwie. Z partnerem wydzierżawiają działkę górniczą. Niestety inwestycja kończy się wypadkiem. Cyprien ratuje jednego z górników - Matakiego.