23).
Geneza thumb|left|150px|Jeden ze znaków OZN thumb|Deklaracja programowa OZN-u w numerze „Gazety Polskiej” z 22 lutego 1937 roku thumb|Deklaracja programowa OZN-u rozplakatowywana na słupach ogłoszeniowych (luty 1937) thumb|Grupa parlamentarna OZN na spotkaniu z Edwardem Rydzem-Śmigłym (1938) thumb|Członkowie okręgu stołecznego OZN podczas manifestacji na placu Piłsudskiego w Warszawie (1938) thumb|Obchody drugiej rocznicy ogłoszenia deklaracji ideowej Obozu Zjednoczenia Narodowego w Warszawie (1939). Przemawia Stefan Dąbkowski, pierwszy z prawej komisaryczny prezydent miasta Stefan Starzyński Kiedy zabrakło autorytetu Piłsudskiego, szybko doszło do rozbicia obozu sanacji na kilka grup. Powstały trzy ośrodki władzy: zamkowy – skupiony wokół prezydenta Ignacego Mościckiego. GISZ-a – z Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych, którym był gen. Edward Rydz-Śmigły. „pułkowników” – z premierem płk Walerym Sławkiem na czele.