W latach 1904–1917 w pałacu mieszkał najstarszy syn cesarza Wilhelma II, kronprinz Wilhelm i jego żona Cecylia, zanim przenieśli się do nowo wybudowanego pałacu Cecilienhof. W 1907 w pałacu urodził się książę Ludwik Ferdynand, głowa rodu Hohenzollernów od 1951 do śmierci w 1994.
Po zakończeniu I wojny światowej i abdykacji Wilhelma II w 1918 majątek Hohenzollernów został skonfiskowany przez rząd. Po uchwaleniu ustawy O ułożeniu stosunków majątkowych pomiędzy państwem pruskim a członkami dawniej panującego pruskiego domu królewskiegoWolne tłumaczenie z języka niemieckiego: Gesetz über die Vermögensauseinandersetzung zwischen dem Preußischen Staat und den Mitgliedern des vormals regierenden Preußischen Königshauses. 26 października 1926 Pałac Marmurowy przeszedł w posiadanie państwa pruskiego, a następnie pod opiekę utworzonego w 1927 Zarządu Państwowych Pałaców i Ogrodów (niem. Verwaltung der Staatlichen Schlösser und Gärten), obecnej Fundacji Pruskie Pałace i Ogrody Berlin-Brandenburg (niem. Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg). W sierpniu 1932 w pałacu otwarto muzeum wnętrz.