Architektura zewnętrzna Dwupiętrowy pałac z czerwonej cegły wzniesiono na planie kwadratu. Swoją nazwę zawdzięcza charakterystycznej dekoracji z białego i szarego marmuru, który pochodził z dolnośląskich kamieniołomów na stokach Góry Połom w Wojcieszowie. Na płaskim dachu spoczywa okrągły belweder, skąd roztacza się widok na jezioro i pałac na Pawiej Wyspie.
Na południe od pałacu stoi marmurowy obelisk projektu Langhansa z 1793 ozdobiony medalionami z płaskorzeźbami dłuta braci Wohler przedstawiającymi cztery pory roku.
Nad brzegiem jeziora rozciąga się taras z zejściem do wody. Poniżej znajduje się stylizowany na ruiny rzymskiej świątyni budynek dawnej kuchni pałacowej. Budowlę zaprojektował Carl Gotthard Langhans w latach 1788–1790. Podziemne przejście (80 m) łączyło kuchnię z pałacową jadalnią letnią w Sali Grocie na parterze pałacu. W 1792 nieopodal pałacu stanęła również niewielka piramida, która skrywała piwnicę na lód. Nad wejściem do piramidy umieszczono pozłacane hieroglify, które najprawdopodobniej nawiązują do siedmiu sfer planetarnych towarzystwa różokrzyżowców, do którego od 1781 należał Fryderyk Wilhelm.