Okres 1843–1846 Pismo stało się w tym czasie dwutygodnikiem i posiadało około 300 prenumeratorów. Adresowane było ówcześnie do inteligencji, mieszczaństwa lub wykształconego ziemiaństwa, a szczególnie do pochodzących z tych warstw kobiet. W tym czasie pismo propagowało literaturę dydaktyczną, zaangażowanie w życie społeczne i narodowe oraz głęboką moralność. Potępiało natomiast życie salonowe, kosmopolityzm, postawę lojalistyczną wobec zaborców oraz pogoń za majątkiem.

Okres 1847–1849 W 1847 roku funkcję redaktora pisma objął Jan Dobrzański. W 1848 roku pismo posiadało około tysiąca prenumeratorów. „Dziennik...” drukował wtedy chętnie powieści społeczne, mające wychowywać czytelników w duchu moralności i służby sprawom narodowym. Na łamach pisma zamieszczano m.in. powieści Józefa Dzierzkowskiego, utwory teatralne Karola Szajnochy i poezje Kornela Ujejskiego. Po wybuchu Wiosny Ludów czasopismo zajęło się w dużej mierze tematyką polityczną. W artykułach propagowano edukację ludu i popierano uwłaszczenie chłopów. Zajmowano się również tematyką narodową, propagując demokratyzację społeczeństwa i próby uzyskania swobód konstytucyjnych i autonomię narodu polskiego bez uciekania się do czynów zbrojnych. Publikowano liczne komentarze dotyczące aktualnych wydarzeń.