mały|Grób Katarzyny Lewockiej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Katarzyna Lewocka z Lipińskich (ur. 2 października 1799 w Zelwie w guberni grodzieńskiej, zm. 23 lutego 1890 w Warszawie) – polska pisarka i pamiętnikarka.
Życiorys Była córką Stanisława Lipińskiego, majora wojsk polskich, i Marii z Oleśnickich Głowaczów. Straciła wcześnie rodziców i wychowywała się w Warszawie w domu stryja Józefa Lipińskiego, który utrzymywał stosunki towarzyskie z wieloma znanymi osobami swojej epoki.
W 1822 poślubiła Onufrego Lewockiego. Lewoccy zamieszkali wraz ze stryjem Katarzyny na drugim piętrze prawej oficyny pałacu Kazimierzowskiego.
Od 1833 prowadziła w Warszawie przez kilkanaście lat salon literacki, który cieszył się dużą popularnością. Bywali u niej przedstawiciele elity intelektualnej miasta, m.in. Aleksander Tyszyński, Leon Potocki, Józef Paszkowski, Edward Dembowski, Hipolit Skimborowicz, Julian Bartoszewicz, Ludwik i Cyprian Norwidowie. Po śmierci męża (1854) prowadziła salon w mniejszej skali w kamienicy Grodzickiego przy Krakowskim Przedmieściu, gdzie zamieszkała z córką i synową. Wycofała się z życia towarzyskiego po tragicznej śmierci syna w 1862.