Hans Meyer (ur. 22 marca 1858 w Hildburghausen, zm. 5 lipca 1929 w Lipsku) – niemiecki geolog. Był pierwszym Europejczykiem, który wszedł na Kilimandżaro (5895 m) w 1889.
Życiorys Był synem wydawcy Herrmanna Juliusa Meyera. Studiował nauki polityczne i historię w Lipsku, Berlinie i Strasburgu. Po doktoracie w Strasburgu (1881) w latach 1881–1882 podróżował po Indiach, Ameryce Północnej i Afryce Południowej. Następnie odwiedził Afrykę Wschodnią i Amerykę Południową. W 1884 dołączył do wydawnictwa ojca, Bibliographisches Institut w Lipsku. W następnym roku został jednym z dyrektorów firmy. Kontynuował ekspedycje badawcze.
Kilimandżaro składa się z trzech szczytów: Shira – 3962 m, Mawenzi – 5149 m i Kibo – 5895 m. W 1887 podczas pierwszej próby zdobycia Kilimandżaro Meyer dotarł do podnóży Kibo, ale został zmuszony do odwrotu. Nie miał sprzętu, by poradzić sobie ze śniegiem i lodem. W 1888 wraz z austriackim kartografem Oscarem Baumannem zbadał region Usambara, planując kontynuację wyprawy na Kilimandżaro. Baumann i Meyer zostali schwytani i przetrzymywani jako więźniowie podczas powstania Busziri. Po zapłaceniu okupu przywódcy powstańców ibn Salimowi al-Harthiemu mężczyzn uwolniono.