W parlamencie należał do deputowanych konserwatywno-nacjonalistycznychЕвлогий (Георгиевский Василий Семенович). Czynnie działał na rzecz oderwania ziemi chełmskiej od dawnego Królestwa Kongresowego i przyłączenia ich do Imperium Rosyjskiego. G. Pelica twierdzi, że chociaż biskup był jednym z głównych pomysłodawców tego rozwiązania, to jego postawa przyczyniła się do łagodzenia wynikłych z tej koncepcji konfliktów między ludnością polską i ruską na ChełmszczyźnieG. Pelica, Kościół prawosławny..., s.25Witold Kołbuk twierdzi, że koncepcja zmiany statusu Chełmszczyzny w celu m.in. skuteczniejszego propagowania prawosławia na tym terenie była podnoszona już wcześniej, a jej inicjatorem w kręgach cerkiewnych był arcybiskup chełmsko-warszawski Leoncjusz (Lebiedinski). Por. W. Kołbuk, Kwestia chełmska 1839–1918. Między religią a polityką [w:] Kościoły wschodnie, red. J. Drabina, s.146. Jako deputowany przeciwstawiał się ponadto projektowi uchwały o swobodzie zmiany wyznania religijnego. Wspierał tworzenie na ziemiach polskich żeńskich monasterów nowego typu, zajmujących się szeroko pojętą działalnością edukacyjną i dobroczynną. Dla jednego z nich, w Krasnymstoku, opracował szczegółową regułęA. Troc, Ihumenia Helena. Przełożona monasteru krasnostockiego, Przegląd Prawosławny, nr 5(191), maj 2001, ISSN 0867-7476, s.33.