Hugo Candidus, zwany też Hugo Blancus, Hugo Albus lub Hugo z Remiremont (ur. ok. 1020, zm. 1099) – francuski kardynał i benedyktyn.
Życiorys Urodził się w Lotaryngii, w szlacheckiej rodzinie, prawdopodobnie nie później niż na początku lat 20. XI wieku. Został mnichem w należącym do kongregacji kluniackiej klasztorze Remiremont. W 1049 roku niemiecki papież Leon IX (1049–1054) wezwał go do Rzymu i mianował kardynałem prezbiterem San Clemente. Był jednym z najbliższych współpracowników Leona IX w dziele oczyszczania Kościoła z nadużyć (nikolaizm, symonia), jednak po jego śmierci drogi Hugona i reformatorskiego papiestwa stopniowo się rozchodziły. W 1061 Hugo nie uznał wyboru papieża Aleksandra II, obranego zgodnie z dekretem In Nomine Domini (1059), i przystąpił do obediencji antypapieża Honoriusza II (Cadalusa z Parmy). Rychło jednak pojednał się z Aleksandrem II i w latach 1063–1068 działał jako jego legat w Hiszpanii i południowej Francji. Odniósł znaczne sukcesy we wdrażaniu w tych krajach rozporządzeń Stolicy Apostolskiej o celibacie księży oraz zastąpieniu liturgii mozarabskiej liturgią rzymską. Na początku 1069 brał udział w synodzie w Rzymie. W latach 1071–1072 ponownie przebywał w Hiszpanii i Francji jako legat papieski.