Distaghil Sar East zdobyto dopiero w roku 1980 (ekspedycja polska od południa, po założeniu ostatniego obozu na lodowym płaskowyżu na wys. 6800 m i wejściu na wybitną przełęcz, po czym wschodnią, 600-metrową ścianą szczytową). 26 lipca ok. 18:30 szczyt osiągnęli wszyscy uczestnicy wyprawy: Andrzej Bieluń, Jacek Gronczewski, Ryszard Kowalewski, Tadeusz Piotrowski i Jerzy Tillak. (Dzień wcześniej, 25 lipca cały zespół, startując z tego samego obozu na wys. 6800 m, od południowego zachodu zdobył dziewiczy przeciwległy szczyt Yazghil Dome 7324 m, dawniej oznaczany też jako szczyt "ok. 7400 m").
Wierzchołek wschodni zdobyto powtórnie w roku 1983 (WłosiThe Himalayan Index, zob. Linki zewnętrzne ⇒ The Himalayan Index ⇒ search ⇒ Disteghil Sar EastJill Neate: High Asia ..., s. 111, zob. bibliografia).
Przypisy
Bibliografia Ryszard Kowalewski: Wyprawa na Distaghil Sar Wschodni. Taternik nr 4/1980, s. 159-161 Zbigniew Kowalewski, Janusz Kurczab: Na szczytach Himalajów. "Sport i Turystyka", Warszawa 1983. , s. 332-334 [tylko o wyprawach na wierzchołek główny] Józef Nyka: Yazghil Dome i Distaghil Sar East. [W:] Karakorum. Polskie wyprawy alpnistyczne. Zbigniew Kowalewski i Andrzej Paczkowski (red.), „Sport i Turystyka”, Warszawa 1986;