Nazwy kodowe samolotów i śmigłowców używanych w ZSRR i państwach bloku wschodniego nadawane były w ramach systemu nazw kodowych NATO przez Komitet Koordynacyjny Standardów Lotniczych NATO (Air Standards Coordinating Committee). Przyczyną ich wprowadzenia była chęć ułatwienia rozróżniania i raportowania statków powietrznych potencjalnego przeciwnika.
Pierwsza litera nazwy samolotu w kodzie NATO jest taka sama, jak nazwa tego typu samolotu, do którego należy, w języku angielskim. Przykładowo, myśliwce zaczynają się od "F" (), bombowce od "B" (), samoloty transportowe od "C" (), śmigłowce od "H" (), inne od "M" (). Wyjątkiem są m.in. samoloty szturmowe, które nie posiadają oddzielnej kategorii, lecz kwalifikowane są albo jako bombowce, albo jako myśliwce. Nazwa jednosylabowa oznacza maszynę o napędzie tłokowym lub turbośmigłowym, dwusylabowa – odrzutowym (zasada niestosowana dla śmigłowców). Warianty samolotów otrzymywały dodatkowe oznaczenia w postaci kolejnych liter.
Część z wymienionych samolotów pozostała jedynie w stadium prototypu lub nie weszła ostatecznie do użycia.