Inni zbiegowie założyli Ragusium. Najazdy przetrwały miasta położone na wyspach, a na wybrzeżu Zadar, Trogir, Acruvium i Epidamnos .
thumb|350px|plemiona serbskie w VII-IX wieku Po wędrówce ze swych wcześniejszych siedzib główna grupa Serbów osiedliła się pomiędzy górami Dynarskimi, Szarą Płaniną i Skopijską Czarną Górą a Sawą i Dunajem na północy. Ich terytorium nazwano Zagorjem w odróżnieniu od Primorja obejmującego strefę nadbrzeżną Górnej Dalmacji. W Primorju osiedliło się kilka pomniejszych plemion serbskich, mieszając się z osiadłymi tam już Sklawinami. Plemiona te na okres dwóch stuleci weszły w skład wielkiego serbskiego związku plemiennego, mającego zapewne charakter wojskowy. Od północy idąc byli to: Narentanie pomiędzy Cetiną i Neretwą, Zahumlanie w dolinie rzeki Neretwy, Trebinianie na zapleczu bizantyńskiego Ragusium, drobne plemię Konawlan i najbardziej na południe wysunięte plemię serbskie – Duklanie. Przynależność tych ostatnich do związku serbskiego nie jest pewna. W miarę przekształcania się organizmów plemiennych w państwa związek plemienny na przestrzeni VIII wieku rozpadał się.