Franziskus Xaver Hennemann SAC (ur. 27 października 1882 w Holthausen w Sauerlandzie, zm. 17 stycznia 1951 w Kapsztadzie) – biskup misyjny.
Życie Franziskus Hennemann pochodził z rodziny kupieckiej. Po ukończeniu szkoły rektorskiej w Fredeburgu w 1899 wstąpił do zakonu pallotynów w Koblencji. W 1907 otrzymał święcenia kapłańskie.
Jako że już w czasach szkoły przejawiał zainteresowanie opowiadaniami o misjonarzach w krajach zamorskich, zaraz po swoich święceniach prosił o przeniesienie do Afryki. Będąc jeszcze pomocnikiem biskupa misyjnego Heinricha Vietera, podejmował liczne wyprawy misyjne w głąb Kamerunu. Dzięki zażyłym kontaktom z autochtonami nauczył się ich języka, wżył się w ich sposób myślenia i życia oraz został znawcą wyobrażeń religijnych w tym obszarze. Przez swoje podróże wniósł także do zbadania kraju.
Papież Pius X mianował go 16 lipca 1913 biskupem tytularnym Coptus oraz koadiutorem ciężko chorego wikariusza apostolskiego, Heinricha Vietera. Święceń biskupich udzielił mu 26 kwietnia 1914 Vieter, konsekratorami byli też Armengol Coll y Armengol CMF, wikariusz apostolski Fernando Poo w Gwinei Równikowej oraz biskup Louis Jean Martrou CSSP, wikariusz apostolski Gabonu.