10 października 1918 roku w czasie lotu bojowego Fokker D.VII pilotowany przez Wilhelma Kohlbacha został staranowany przez amerykańskiego asa Wilbert Wallace White, który poległ w czasie ataku. Kohlbach przeżył i zaliczono mu piąte, ostatnie zwycięstwo powietrzne.
Po zakończeniu wojny 10 stycznia 1919 roku powrócił do swojej macierzystej jednostki 7 Pułku Grenadierów skąd 30 kwietnia został przeniesiony w stopniu porucznika do rezerwy.
Okres międzywojenny i II wojny światowej Na początku lat trzydziestych pełnił funkcję dyrektora Air-Transport-Company Ruhrgebiet AG, w Essen, następnie w lipcu 1934 roku wstąpił do Luftwaffe. Pełnił w niej wiele różnych funkcji. Był dowódcą różnych jednostek bojowych i szkoleniowych. 9 kwietnia 1945 roku dostał się do niewoli brytyjskiej. Przebywał w obozie jenieckim nr. 11 w Wielkiej Brytanii. We wrześniu 1946 roku został przeniesiony do obozu nr. 99 (obozu szpitala) gdzie przebywał do swojej śmierci 11 lutego 1947 roku. Zmarł na raka żołądka.
Odznaczenia Krzyż Żelazny (1914) I Klasy Krzyż Żelazny (1914) II Klasy z okuciem