Przeciwnicy tej decyzji (głównie z Lombardii, Piemontu i Wenecji) z Roberto Formigonim na czele przeszli wtedy do Forza Italia.
Jednocześnie w po konfliktach wewnątrz UDR, już na początku 1999 Rocco Buttiglione opuścił tę federację, a następnie powrócił do poprzedniej koalicji. Po zwycięstwie Domu Wolności w 2001, lider UDC został ministrem w rządzie Silvia Berlusconiego.
W 2002 CCD i UDC wraz z mniejszymi środowiskami zjednoczyły się, tworząc Unię Chrześcijańskich Demokratów i Centrum.
Sekretarzem i liderem partii był przez cały okres jej funkcjonowania Rocco Buttiglione. Formalną funkcję przewodniczącego pełnili Roberto Formigoni i po reaktywacji z 1999 Mario Tassone.
Przypisy
Kategoria:Partie chrześcijańsko-demokratyczne Kategoria:Partie i ugrupowania we Włoszech