W 1945 Göring nakazał zniszczyć swoją posiadłość przed zbliżającą się Armią Czerwoną oraz ukryć zwłoki Carin w pobliskim lesie. Żołnierze radzieccy, szukając skarbów, odnaleźli i zbezcześcili nowy grób Carin. Ostatecznie, przy pomocy miejscowego leśnika i berlińskiego pastora pochodzącego ze Szwecji, w 1951 szczątki Carin zostały skremowane w Berlinie, a urna z prochami została przekazana rodzinie Fock i ostatecznie spoczęła w pierwotnym grobie na cmentarzu w Lovö. W 1991 poszukiwacze skarbów natrafili na inną trumnę, z której szczątki przewieziono do badań w Szwecji, a w 2012 stosując analizę DNA zidentyfikowano ciało Carin Göring.
Legenda Carin Po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów, Carin stała się kultową postacią reżimu. Przez propagandę nazistowską uważana była za wzór nordyckiej kobiety. Legendę Carin budowała m.in. jej siostra , autorka wydanej w 1933, już po śmierci siostry, biografii Carin. Książka stała się bestselerem w nazistowskich Niemczech (miała wiele wydań o łącznym nakładzie 733 tysięcy egzemplarzy do 1943).