Aby zachować żeglowność Odry, w 1975 r. zaprojektowano budowę stopnia wodnego Malczyce w pobliżu miejscowości Rzeczyca. Elementem budowy miał być kanał lateralny, skracający drogę wodną o 4 kilometry i omijający Malczyce. Inwestycja, w planowanym kształcie, nigdy nie wyszła poza sferę planów. Utrata żeglowności rzeki poniżej Brzegu Dolnego, w połączeniu ze wzrostem przewozów tranzytowych linią kolejową nr 276 (tzw. Magistrala Nadodrzańska) spowodowała w latach 80. XX w. zamarcie żeglugi śródlądowej na Odrze. Praca portu uległa wówczas znacznemu ograniczeniu. Po likwidacji Dolnośląskiego Zagłębia Węglowego na początku lat 90. XX w. - port został zamknięty.

Ród Antoszewskich (ojciec Józef, matka Józefa, syn Bronisław i wnuk Joachim) zamieszkiwał teren stoczni do 1999 roku, do śmierci ostatniego syna rodu, Joachima. Członkowie rodziny zostali pochowani na Cmentarzu Komunalnym w Malczycach.

W latach 90. XX w., w ramach próby reprywatyzacji, poszukiwano spadkobierców Józefa Antoszewskiego, którzy mogliby poprowadzić stocznię. Kiedy zakończyło się to niepowodzeniem, majątek stoczni przeszedł na własność Gminy Malczyce.