Na czas urzędowania Haberditzla przypadło również poszerzenie pomieszczeń zajmowanych przez instytucję na oba pałace (Dolny i Górny Belweder) oraz uporządkowanie przez wiedeńskiego historyka sztuki Hansa Tietze przechowywanej w górnym pałacu części dawnej kolekcji cesarskiej.
thumb|Gustav Klimt: Adele Bloch-Bauer I, 1907, Złota Adele, Neue Galerie, Nowy Jork Wiedeński Belweder od momentu powstania gromadził bowiem dzieła sztuki. Początkowo była to kolekcja jego właściciela księcia Eugeniusza Sabaudzkiego, do której w 1781 roku dołączono pokaźną część zbiorów cesarskich, udostępniając je publiczności. W ramach pierwszego etapu opracowywania kolekcji cesarskiej, otwarto w 1923 w Dolnym Belwederze „Muzeum barokowe”. Górny pałac mieścił od 1924 „Galerię XIX wieku” tworzoną przez dzieła austriackich i międzynarodowych artystów, „Galeria nowoczesna” natomiast znalazła swoje miejsce w Oranżerii. Przylegający do oranżerii ogród (Kammergarten) okazał się znakomity dla ekspozycji monumentalnej rzeźby.