John Richard Basehart (ur. 31 sierpnia 1914 w Zanesville, zm. 17 września 1984 w Los Angeles) – amerykański aktor.
8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6276 Hollywood Boulevard.
Życiorys Urodził się w Zanesville w stanie Ohio jako jedno z pięciorga dzieci Mae (z domu Wetherald) i Harry’ego T. Baseharta, byłego aktora, który został redaktorem „The Zanesville Times–Signal”. Pracował jako reporter w gazecie swojego ojca i jako spiker radiowy w Zanesville i Columbus w Ohio, zanim rozpoczął karierę sceniczną w Hedgerow Theatre w Pensylwanii. Uczęszczał do prestiżowego Dramatic Workshop of the New School for Social Research w Nowym Jorku.
W 1935 zadebiutował na Broadwayu w sztuce Roberta E. Sherwooda Rozkosz idioty. W 1943 wystąpił w spektaklu Kontratak w roli Weilera. Za rolę sceniczną sierżanta Lachlena McLachlena w sztuce Johna Patricka Porywcze serce w 1945 zdobył nagrodę New York Drama Critics’ Circle Award dla najbardziej obiecującego młodego aktora.