Przykładowo, bawełna i drewno mogą się nie nadawać do przenoszenia niektórych gatunków bakterii z powodu szkodliwego działania zawartych w nich kwasów tłuszczowych, uwalniających się z tych materiałów podczas procesu sterylizacji promieniowaniem. Mikroorganizmy, które zginą podczas transportu, nie będą mogły rozmnożyć się w posiewie i w konsekwencji nie zostaną wykryte. Równie ważnym czynnikim decydującym o jakości wymazówki używanej w badaniach mikrobiologicznych jest to, by jej materiał nie faworyzował określonej grupy mikroorgaznimów kosztem innych, a zatem, by warunki rozwoju konkretnych drobnoustrojów w porównaniu z innymi nie były zbyt dobre – np. wskutek obecności substancji mogącej stać się pożywką dla rozmnażających się bakterii. Sytuacja taka mogłaby bowiem doprowadzić do nadmiernego namnożenia się organizmów jednego gatunku (ang. overgrowth), powodując zamaskowanie w posiewie lub innych metodach diagnostycznych obecności innych poszukiwanych bakterii. Skądinąd, w wybranych zastosowaniach wstępne rozmnożenie określonego typu bakterii może być pożądane;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wymazówka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.