Na końcu powieści jako jedyny pozostały przy życiu członek rodziny wyjeżdża z ojcem do Ameryki.

W musicalowej adaptacji postać nie występuje.

Gavroche Pierworodny syn Thénardierów, ma ok. 12 lat, paryski włóczęga i ulicznik, wesoły, rezolutny i budzący sympatię. Kiedy podrósł, rodzice wyrzucili go z domu, żeby sam sobie radził. Chłopak nauczył się żyć na ulicy, psocił się spokojnym mieszkańcom i stróżom prawa, szkodził ludziom złym i niegodziwym, pomagał biedakom. Mieszkał w pomniku słonia. Zaopiekował się też swoimi młodszymi braćmi, gdy trafili również na ulicę. Brał udział w organizowaniu ucieczki więźniów. Podczas powstania przyłączył się do republikanów. Podczas walk zadenuncjował Javerta jako szpicla, dostarczył Valjeanowi list do Kozety od Mariusza. Zginął, kiedy wyszedł poza barykadę (w celu zabrania amunicji z chlebaków poległych żołnierzy) i został śmiertelnie postrzelony.

Jego imię stało się synonimem paryskiego ulicznika.

Dwaj chłopcy Nieznani z imion najmłodsi synowie Thénardierów, oddani przez matkę na wychowanie starej oszustce, która chciała zdobyć