thumb|right|300px|Mapa z 1707 roku, na której umieszczono Wyspę Świętego Brendana (jako St. Borondon - ok. 29°N, 353°E) Wyspa Świętego Brendana – legendarna wyspa na Atlantyku, do której miał dopłynąć święty Brendan.
Źródło legendy Pierwszym utworem, który wspomina o wyprawie Świętego Brendana w poszukiwaniu cudownej wyspy na zachodzie jest pochodzący z IX wieku Żywot św. Malona. Podejrzewa się jednak, że może być to późniejsza interpolacja do pierwotnego tekstu. O podróży takiej nie wspomina nic Żywot św. Brendana.
Na początku X wieku, prawdopodobnie w Lotaryngii, powstał anonimowy tekst Navigatio Sancti Brendani (Żegluga Świętego Brendana). Składający się z 29 rozdziałów utwór poświęcono w całości opisowi wyprawy Brendana na zachód w poszukiwaniu Ziemi Obiecanej (w rzeczywistości jest to swobodnie skompilowany opis trzech różnych podróży). Podczas podróży Brendan wraz z towarzyszami odwiedzili wiele wysp i doświadczyli wielu fantastycznych przygód, spotykając m.in. rozmaite potwory morskie czy Judasza. Po wielu latach morskich przygód udało im się w końcu dopłynąć do cudownej wyspy będącej ziemskim rajem, na której mieli spędzić rok. Wyspa owa miała być rozległa, obfita w wiecznie świeże owoce i zboża, pełna źródeł i szlachetnych kamieni.