Ołtarz główny Ołtarz główny z lat 1787–1790 jest dziełem C.F. Adelcrantza. Wykonany z zielonego i brązowego wapienia ołtarz jest flankowany przez dwa klęczące po obu stronach anioły, wyrzeźbione w 1904 z białego marmuru według gipsowych oryginałów Johana Tobiasa Sergela, stojących przedtem w tym samym miejscu. Kolumny i pilastry ołtarzowe z brązowego i szarego marmuru, zwieńczone kapitelami korynckimi, wspierają łamany architraw. Całość założenia wieńczy otwór w kształcie trójkąta, doświetlający od góry ołtarz, otoczony promienistą, pozłacaną glorią i głowami aniołów.
Znajdujący się w ołtarzu obraz wyszedł w 1766 spod pędzla Jonasa Hoffmana. Przedstawia zdjęcie Chrystusa z krzyża.
Nawa Wnętrze kościoła jest jednonawowe. W krótkich ramionach transeptu zbudowano empory. Od strony zachodniej znajduje się empora organowa. Posadzka świątyni wykonana jest z wapienia. Pośrodku ułożono czerwony dywan, prowadzany do ołtarza. Ściany są otynkowane na biało a zdobią je malowidła autorstwa Olle Hjortzberga. Podobne malowidła, również pędzla Hjortzberga, znajdują się na żebrach i łukach sklepień. Przedstawiają one motywy biblijne ujęte w okręgi. Na posadzce ustawione są ławki z niemalowanego dębu. Nad ławkami umieszczono nowoczesne oświetlenie elektryczne natomiast na ścianach świeczniki z mosiądzu.