Obława w Nancy – operacja wymierzona w Żydów zamieszkałych w Nancy, przeprowadzona w ramach szerszej akcji zatrzymań Żydów o kryptonimie Wiosenny wiatr. Polegała na kierowaniu ich do obozów przejściowych w Drancy, Beaune-la-Rolande i Gurs, z których byli oni wywożeni do obozów zagłady poza Francją, przede wszystkim do Auschwitz-Birkenau. W ramach tej samej akcji przeprowadzono szereg podobnych obław w różnych miastach Francji, w tym największą – obławę Vel d’Hiv w Paryżu.
Dzięki działaniom szefa policji Édouarda Vignerona, jego zastępcy Pierre’a Marie oraz pięciu innych policjantów, udało się uratować przed aresztowaniem większość Żydów mieszkających w Nancy. Z ogólnej liczby 385 Żydów mieszkających w Nancy tylko 32 zostało wówczas zatrzymanych.
Przebieg Przed obławą Wojska niemieckie weszły do Nancy 18 czerwca 1940, w cztery dni później miasto znalazło się w strefie „zaludnienia niemieckiego”.